Oct 13, 2023 پیام بگذارید

آشنایی با توربوشارژرها

آشنایی با توربوشارژرها
توربوشارژر در واقع یک کمپرسور هوا است که هوا را فشرده می کند تا هوای ورودی را افزایش دهد. از تکانه اینرسی گاز خروجی خروجی از موتور برای به حرکت درآوردن توربین در محفظه توربین استفاده می کند. توربین به نوبه خود پروانه کواکسیال را به حرکت در می آورد. پروانه هوای ارسال شده از لوله فیلتر هوا را تحت فشار قرار می دهد تا آن را به داخل سیلندر فشار دهد. هنگامی که دور موتور افزایش می یابد، سرعت تخلیه گاز خروجی و سرعت توربین نیز به طور همزمان افزایش می یابد. پروانه هوای بیشتری را به داخل سیلندر فشرده می کند. افزایش فشار و چگالی هوا می تواند سوخت بیشتری را بسوزاند که باعث افزایش مقدار سوخت و تنظیم دور موتور بر اساس آن می شود. می توانید قدرت خروجی موتور را افزایش دهید.


اصول ساختاری
ابتدا اجازه دهید در مورد اصل ساختاری کلی توربوشارژر صحبت کنیم. توربوشارژر گاز خروجی عمدتاً از یک چرخ پمپ و یک توربین تشکیل شده است و البته اجزای کنترلی دیگری نیز وجود دارد. پروانه پمپ و توربین توسط یک شفت که روتور است به هم متصل می شوند. گاز خروجی خروجی از موتور، پروانه پمپ را به حرکت در می آورد که توربین را به چرخش در می آورد. پس از چرخش توربین، سیستم ورودی را تحت فشار قرار می دهد. سوپرشارژر در قسمت اگزوز موتور نصب می شود، بنابراین دمای کار سوپرشارژر بسیار بالا است و سرعت روتور سوپرشارژر در هنگام کار بسیار بالا است که می تواند به صدها هزار دور در دقیقه برسد. چنین غلتک‌های سوزنی یا توپی مکانیکی معمولی با سرعت و دمای بالا نمی‌توانند برای روتور کار کنند، بنابراین توربوشارژرها معمولاً از یاتاقان‌های کاملاً شناور استفاده می‌کنند که توسط روغن موتور روغن کاری می‌شوند و خنک‌کننده برای خنک کردن سوپرشارژر استفاده می‌شود. در گذشته از توربوشارژرها بیشتر در موتورهای دیزلی استفاده می شد. از آنجایی که روش های احتراق بنزین و گازوئیل متفاوت است، شکل توربوشارژر به کار رفته در موتور نیز متفاوت است.

موتور بنزینی با موتور دیزل متفاوت است زیرا هوا وارد سیلندر نمی شود، بلکه مخلوطی از بنزین و هوا است. اگر فشار خیلی زیاد باشد، به راحتی منفجر می شود. بنابراین، نصب توربوشارژر باید از ضربه زدن جلوگیری کند. در اینجا دو موضوع مرتبط وجود دارد، یکی کنترل دمای بالا و دیگری کنترل زمان اشتعال.
پس از سوپرشارژ اجباری، دما و فشار در هنگام فشرده سازی و احتراق موتور بنزینی افزایش می یابد و تمایل به ضربه افزایش می یابد. علاوه بر این، دمای خروجی موتورهای بنزینی بالاتر از موتورهای دیزلی است و برای افزایش خنک کنندگی اگزوز، افزایش زاویه همپوشانی سوپاپ (زمانی که سوپاپ های ورودی و خروجی همزمان باز می شوند) مناسب نیست. کاهش نسبت تراکم باعث احتراق ناکافی می شود. علاوه بر این، سرعت چرخش موتور بنزینی بیشتر از موتور دیزلی است و جریان هوا به شدت تغییر می کند که به راحتی می تواند باعث تاخیر در پاسخگویی توربوشارژر شود. در پاسخ به یک سری مشکلاتی که هنگام استفاده موتورهای بنزینی از توربوشارژرها به وجود می‌آیند، مهندسان بهبودهای هدفمندی را یکی یکی انجام داده‌اند تا موتورهای بنزینی نیز بتوانند از توربوشارژرهای گاز اگزوز استفاده کنند.
اینترکولر
دما افزایش می یابد، که نه تنها بر راندمان تورم تأثیر می گذارد، بلکه به راحتی باعث کاهش باد می شود. بنابراین لازم است دستگاهی برای کاهش دمای هوای ورودی نصب شود که اینترکولر است. بین خروجی توربوشارژر و لوله ورودی نصب می شود تا هوای ورودی به سیلندر خنک شود. اینترکولر مانند رادیاتور است که توسط باد یا آب خنک می شود. گرمای هوا از طریق خنک شدن به جو خارج می شود. طبق آزمایشات انجام شده، یک اینترکولر با عملکرد خوب نه تنها می تواند نسبت تراکم موتور را در یک مقدار مشخص بدون ایجاد ضربه حفظ کند، بلکه دما را کاهش داده و فشار ورودی را افزایش می دهد و قدرت موثر موتور را بیشتر می کند.
پروانه
از آنجایی که محدوده دور موتور بنزینی گسترده است و جریان هوا به شدت تغییر می کند، شکل پروانه تراکمی توربوشارژر یک تیغه پروانه بسیار نازک منحنی سه بعدی-بعدی-می باشد. به طور کلی 12 تا 30 تیغه وجود دارد که در یک منحنی شعاعی قرار گرفته اند. ضخامت تیغه زیر 0.5 میلی متر است و با روش ریخته گری خاص از آلومینیوم ساخته شده است. کیفیت شکل تیغه به طور مستقیم بر عملکرد موتور توربوشارژ تأثیر می گذارد. هرچه شکل و زاویه پروانه معقول تر باشد، جرم آن سبک تر، راه اندازی پروانه حساس تر است و "تاخیر واکنش" که نقص ذاتی توربوشارژر است، کمتر می شود.

سنسور باد زدگی
علاوه بر کاهش دما برای کاهش احتمال دیفلگراسیون، باید از سنسور دیفلگراسیون استفاده شود. عملکرد آن به این صورت است که زمانی که فلاگراسیون رخ می دهد، حسگر بلافاصله اطلاعات را به سیستم کنترل ECU (واحد کنترل الکترونیکی) موتور پس از احساس لرزش غیرعادی بازخورد می دهد و موتور را مشتعل می کند. زمان‌بندی را کمی به تأخیر بیندازید، و سپس زمانی که دم‌زدایی رخ نمی‌دهد، زمان احتراق عادی را از سر بگیرید.
دیگر
از آنجایی که سرعت موتور بنزینی خودرو بالاتر از موتور دیزلی است، سرعت جریان هوا سریع و دامنه تغییرات زیاد است، بنابراین توربوشارژر آن نیاز بیشتری دارد. موتورهای خودروهای مدرن به طور کلی از سیستم های تزریق الکترونیکی استفاده می کنند. با همکاری فناوری کنترل الکترونیکی و مواد جدید، استفاده از توربوشارژر در موتورهای بنزینی به طور فزاینده ای رایج خواهد شد.
توربوشارژرهای گاز اگزوز مورد استفاده در خودروها همگی از یک محفظه توربین ورودی استفاده می کنند، به این معنی که فقط انرژی فشار گاز خروجی بدون استفاده از انرژی کمکی دیگر استفاده می شود. از آنجایی که محدوده سرعت موتور خودرو زیاد است، توربوشارژر گاز اگزوز باید یک دستگاه تنظیم داشته باشد تا موتور بتواند فشار بوست نسبتا ثابتی را در محدوده سرعت مشخصی بدست آورد. علاوه بر این، موتور بنزینی از جرقه- استفاده می‌کند و نسبت تراکم آن به محدوده خاصی محدود می‌شود. اگر بیش از حد بالا باشد، باعث آتش سوزی می شود. بنابراین، برای تنظیم زاویه پیشروی احتراق در هر زمان، به یک مکانیسم تشخیص و کنترل باد نیاز است.
توربوشارژر گاز اگزوز خودرو به طور کلی در نزدیکی لوله اگزوز نصب می شود. توربین و پروانه به ترتیب در محفظه توربین و سوپرشارژر نصب می شوند. این دو به صورت کواکسیال به طور صلب به هم متصل هستند و به طور همزمان می چرخند.
در مواقعی که نیازی به سوپرشارژ نیست، مانند زمانی که در حالت بیکار هستید یا زمانی که نشانه ای از ضربه وجود دارد، بخشی از گاز خروجی از شیر بای پس خارج می شود و وارد توربوشارژر نمی شود. هنگامی که دور موتور به 2000 دور در دقیقه می رسد، شیر برقی سوپاپ بای پس را می بندد تا جریان خروجی اگزوز به کناره توربین هدایت شود و باعث چرخش توربین می شود. همچنین طرحی وجود دارد که زاویه پره های توربین را برای تنظیم سرعت توربین از طریق تغییرات مقاومت تنظیم می کند و در نتیجه میزان بوست را تغییر می دهد.
خنک‌کردن هوا می‌تواند هوا را منقبض کرده و چگالی آن را افزایش دهد و باعث می‌شود هوای بیشتری در همان حجم جمع شود و از آتش‌زدایی جلوگیری کند. بنابراین توربوشارژر خودروها مجهز به اینترکولر هستند. این خنک کننده معمولاً با هوا- خنک می شود و در جلو، کنار یا در یک موقعیت جداگانه از رادیاتور موتور، با استفاده از جریان هوای ورودی خودرو یا فن خود برای خنک کردن، نصب می شود.
بخش کلیدی توربوشارژر یاتاقان آن است. این نوع بلبرینگ که با توجه به فرم روانکاری آن نامگذاری می شود، «بلبرینگ شناور کامل» نامیده می شود. سرعت عمل بسیار بالا و محیط کاری سخت دارد. بنابراین، اطمینان از روانکاری بسیار مهم است. اگر روغن به دلیل فشار کم روغن کند باشد، می تواند به یاتاقان ها آسیب برساند و باعث از کار افتادن توربوشارژر شود. این نوع خرابی در هنگام راه اندازی معمولی موتور رخ نمی دهد، اما اگر موتور برای اولین بار پس از تعویض روغن و فیلتر روغن روشن شود، روغن رسانی کند اتفاق می افتد و باعث عدم روانکاری یاتاقان ها می شود. در این حالت پس از استارت باید حدود 3 دقیقه در حالت بیکار بود و نمی توان سرعت را مستقیماً به سرعت راه اندازی توربوشارژر افزایش داد. به همین ترتیب، بلافاصله پس از رانندگی با سرعت بالا یا سربالایی، موتور را متوقف نکنید. موتور را حدود 1 دقیقه در دور آرام کار نگه دارید تا یاتاقان های توربوشارژر که به آرامی ادامه می دهند دچار کمبود روغن نشوند. بنابراین رانندگانی که از خودروهای توربوشارژر استفاده می کنند باید دستورالعمل سازنده را رعایت کرده و به کیفیت روغن موتور توجه زیادی داشته باشند. استفاده از خودروهای توربوشارژر به عنوان خودروهای معمولی توصیه نمی شود.
طبقه بندی سوپرشارژر
برای اینکه یک ماشین سریع کار کند، به قدرت قوی نیاز دارد. در حال حاضر سیستم قدرت خودروها را می توان به طور تقریبی به دو دسته تقسیم کرد: سیستم ورودی هوای طبیعی و سیستم ورودی هوای سوپرشارژ. در میان خودروهای اسپورت اروپایی، به جز بی‌ام‌و که همچنان بر استفاده از موتورهای تنفس طبیعی اصرار دارد، سایر شرکت‌های خودروسازی از سیستم‌های سوپرشارژ برای بهبود عملکرد خودروهای خود استفاده کرده‌اند. برای مثال، مرسدس{3}}ماشین‌های اسپورت بنز از سیستم‌های سوپرشارژر و Shenbao Automobile از سیستم‌های سوپرشارژ استفاده می‌کنند. مبتکر توربوشارژ. در سال های اخیر، خودروهای ژاپنی نیز به طور گسترده از فناوری توربوشارژ استفاده می کنند. سیستم تنفس طبیعی هیچ شکلی از سوپرشارژر نصب نمی کند، بلکه تنها از فشار منفی ایجاد شده توسط حرکت رو به پایین پیستون برای مکش مخلوط استفاده می کند. اگرچه سیستم تنفس طبیعی می تواند خروجی اسب بخار بیشتری را از طریق سیستم زمان بندی متغیر سوپاپ بدست آورد، بهبود قدرت بسیار محدود است. به منظور افزایش موثر قدرت خروجی موتور، استفاده از سیستم سوپرشارژر را می توان روشی موثر دانست.
سیستم های متداول سوپرشارژ موتور شامل سوپرشارژ مکانیکی و توربوشارژ گاز اگزوز می باشد.
سوپرشارژ شده
موتور به صورت مکانیکی یک سوپرشارژر را به سوپرشارژ هدایت می کند که به آن سوپرشارژ می گویند. هنگامی که یک موتور سوپرشارژ می شود، میل لنگ موتور معمولا سوپرشارژر را از طریق یک دنده به حرکت در می آورد. سوپرشارژرها عموماً از کمپرسورهای گریز از مرکز یا Roots و برخی از کمپرسورهای پیچی استفاده می کنند. در سال های اخیر، سوپرشارژرهای اسکرول مکانیکی جدید نیز در خارج از کشور استفاده شده اند. از آنجایی که راندن کمپرسور مقدار مشخصی از خروجی موتور را مصرف می کند، راندمان حرارتی یک موتور سوپرشارژ لزوماً بهبود نمی یابد و گاهی حتی از یک موتور احتراق داخلی بدون{4}}سوپرشارژ نیز کمتر است. هنگام انتخاب فشار بوست، اول از همه، لازم است اطمینان حاصل شود که میانگین فشار مؤثر مورد نیاز می تواند به دست آید و ثانیاً، کمترین میزان مصرف سوخت ممکن را به دست آورد. این دو الزام اغلب برای سوپرشارژ کردن متناقض هستند. اگر فشار موثر متوسط ​​دنبال شود، ناگزیر منجر به کاهش راندمان مکانیکی و افزایش مصرف سوخت خواهد شد. بنابراین، انتخاب مقدار فشار بوست باید به دنبال سازش خوبی بین توان و مصرف سوخت باشد. سیستم های سوپرشارژر در حال حاضر معمولا در خودروهای اروپایی استفاده می شود. از آنجایی که سوپرشارژر به طور مداوم توسط میل لنگ کار می کند، مانند توربوشارژر باعث تاخیر توربو نمی شود. اگرچه سوپرشارژر تنها می تواند توان خروجی را حدود 10 تا 20 درصد افزایش دهد، اما نرمی و تداوم آن خارج از دسترس موتورهای توربو شارژ است.
توربو شارژ گاز اگزوز
استفاده از انرژی خروجی موتور برای به حرکت درآوردن یک توربوشارژر، توربوشارژ گاز اگزوز (به آن توربوشارژ می‌گویند). همانطور که در شکل نشان داده شده است، سیستم توربو شارژ گاز اگزوز نشان داده شده است. ویژگی توربو شارژ گاز اگزوز این است که هیچ ارتباط مکانیکی بین توربوشارژر و موتور وجود ندارد. آنها از طریق مسیر هوایی به یکدیگر متصل می شوند. از آنجایی که کار مصرف شده توسط کمپرسور بخشی از انرژی بازیابی شده توسط توربین از گازهای خروجی است، موتور توربوشارژ نه تنها می تواند قدرت موتور را افزایش دهد، بلکه بازده حرارتی آن را نیز بهبود می بخشد و مصرف سوخت را کاهش می دهد. اگر در پشت خودرو نشان توربو یا T را مشاهده کردید به این معنی است که موتور مورد استفاده در خودرو توربوشارژ است. توربوشارژر در واقع یک کمپرسور هوا است. از اینرسی گاز خروجی خروجی از موتور برای به حرکت درآوردن توربین استفاده می کند. توربین به نوبه خود یک پروانه کواکسیال را به حرکت در می آورد تا هوای ارسالی از لوله فیلتر هوا را فشرده کند تا هوا تحت فشار قرار گیرد و وارد سیلندر شود. هنگامی که دور موتور افزایش می یابد، سرعت تخلیه گاز خروجی و سرعت توربین نیز به طور همزمان افزایش می یابد. پروانه هوای بیشتری را به داخل سیلندر فشرده می کند. افزایش فشار و چگالی هوا می تواند سوخت بیشتری را بسوزاند. بر این اساس حجم روغن را افزایش داده و دور موتور را تنظیم کنید. می تواند قدرت خروجی موتور را افزایش دهد.

ارسال درخواست

whatsapp

تلفن

ایمیل

پرس و جو