روشهای عملیات حرارتی رایج شامل بازپخت، محلول جامد و عملیات پیری است. بازپخت برای از بین بردن تنش داخلی، بهبود انعطاف پذیری و پایداری ساختاری به منظور به دست آوردن خواص جامع بهتر استفاده می شود. معمولاً آلیاژ و (به علاوه) دمای بازپخت آلیاژ در (به علاوه) - → 120 تا 200 درجه زیر نقطه انتقال فاز انتخاب می شود. محلول و درمان پیری عبارت است از سرد شدن سریع از منطقه با دمای بالا برای به دست آوردن فاز متاپایدار مارتنزیت و سپس عایق کاری در ناحیه دمای متوسط برای تجزیه این فازهای ناپایدار و در نتیجه ذرات فاز دوم پراکنده ریز مانند فازها یا ترکیبات به هدف تقویت می رسند. آلیاژ معمولاً (بعلاوه) خاموش کردن آلیاژها (بعلاوه) - → هدایت در 40 ~ 100 درجه زیر نقطه انتقال فاز، خاموش کردن آلیاژ ناپایدار (به علاوه) - → هدایت در 40-80 درجه بالاتر از نقطه انتقال فاز. دمای درمان پیری به طور کلی 450 تا 550 درجه است.
به طور خلاصه، فرآیند عملیات حرارتی آلیاژهای تیتانیوم را می توان به صورت زیر خلاصه کرد:
(1) بازپخت تنشزدا: هدف حذف یا کاهش تنشهای پسماند ایجاد شده در طول فرآیند است. جلوگیری از فرسایش شیمیایی و کاهش تغییر شکل در برخی از محیط های خورنده.
(2) بازپخت کامل: هدف دستیابی به چقرمگی خوب، بهبود عملکرد پردازش، تسهیل پردازش مجدد و بهبود پایداری اندازه و ساختار است.
(3) درمان محلول و پیری: هدف بهبود استحکام آن است، آلیاژ تیتانیوم و آلیاژهای تیتانیوم پایدار نمی توانند تحت عملیات حرارتی تقویت شده قرار گیرند و فقط در طول تولید تحت بازپخت قرار می گیرند. به علاوه آلیاژ تیتانیوم و حاوی مقدار کمی از فاز متقابل آلیاژهای تیتانیوم را می توان از طریق تصفیه محلول جامد و پیری بیشتر تقویت کرد.
علاوه بر این، به منظور برآورده کردن الزامات ویژه قطعه کار، آنیل دوگانه، آنیل همدما و فرآیندهای عملیات حرارتی فلز مانند عملیات حرارتی و عملیات حرارتی تغییر شکل.
May 23, 2023
پیام بگذارید
عملیات حرارتی آلیاژ تیتانیوم
ارسال درخواست





